"Chmury to mają klawe życie..."

"Winda do..."

Erm, cześć.

Tak, wiem.

Długo, prawda?

Khem... No, corasy, postaram się żeby to się więcej nie powtórzyło. No, weny nie miałem, no. Po co pisać coś płytkiego? No i poza tym dużo się działo. Znaczy się, w sumie... Cholera, nic ciekawego się nie działo. Lenia chyba podłapałem a się brakiem weny tłumaczę, cholera.
Tak czy inaczej zapraszam do kolejnej, jakże pasjonującej notki.

Przez ten czas gdy nic nie pisałem bardzo dużo rozmyślałem sobie. Nie napisze nic o polityce. Oklepane, pisanie o ojczyźnie, Polsce, krajach itp. jest dla mnie tanie. Wiecie, są Blogi śmierdzące taniochą i różowym kolorem, są też Blogi "inteligentne", ten też był taki w zamyśle, tyle, że niektóre inteligentne Blogi potrafią być tanie w swojej grupie. Blog według("u" czy "o" z kreską?) mnie jest tani lub takim się staje, gdy zaczyna pisać o oklepanych tematach, takich które są poruszane na co drugim Blogu. Taki Blog jest tani, leci po najmniejszej linii oporu, porusza temat znany i wyeksploatowany, traci przez to swą odmienność. Lepiej nie pisać wogóle niż pleść góralskie wróżby...

A ja popaplam sobie dzisiaj o komunikowaniu się. Bo wiecie co to jest komunikacja, hm? Rozmawianie, czy to przez telefon, czy za pomocą gestów dłoni, czy poprzez pismo. Wszystko sprowadza się do przekazywania informacji drugiej stronie. Ale jakże się te informacje różnią!

Zauważyliście, że łatwiej jest nam rozmawiać przez internet? Nie mówcie, że nie. Człowiek ocenia w realnej rozmowie trzy rzeczy - wygląd, wygląd i, no spodziewacie się tego ostatniego - wygląd. W internecie, na siłę, zmieniamy nasze cele i oceniamy mimo woli charakter rozmówcy. Gdy natrafimy na kogoś fajnego to podświadomie nadajemy mu taki sam wygląd jaki ma charakter. A prawda czasami okazuje się bolesna, bo WSZYSCY lecimy na wygląd w jakimś stopniu, sorry, ja siebie nie okłamuję mówiąc sobie, że potrafiłbym zaakceptować stukilogramową, wyglądającą jak mężczyzna, rudą i w okularach kobietę bez zębów. Choćby nie wiem jaki miała charakter to ja nie zaakceptowałbym jej jako partnerki do związku. Do przyjaźni - owszem, ale i tak to nie byłoby to samo. Wy też zrobilibyście podobnie, prawda? Wiem, że pokazałem teraz, że ja też jestem nietolerancyjny, ale każdy z nas jest, mniej lub więcej.

Tak więc, wracając do głównego wątku - liczy się wygląd. Bez niego patrzymy na charakter. Wtedy nagle dochodzi do absurdalnych sytuacji - okazuje się, że przez internet fajnie się rozmawiało, a przy żywym spotkaniu oboje jesteśmy tak speszeni sobą nawzajem, że nie potrafimy pisnąć słówka. A czemuż to? Bo internet zniekształca nas. Zmienia nas troszeczkę, podświadomie zmieniamy swój charakter na inny, w realu zachowujemy się inaczej i w necie inaczej. Chłopak na codzień spokojny w necie jest krzykaczem, odwrotnie też jest - krzykacz pokazuje jaki jest wrażliwy. Dlatego jest tak małe prawdopodobieństwo udanego, sieciowego związku.

Komunikowanie się jest teraz proste, z każdym i wszędzie. Komórki, czaty, komunikatory itp. itd. Tylko zmieniły się zasady komunikowania się. Podchodźcie do swoich sieciowych znajomości z dużą dozą nieufności, nigdy nie wiadomo jak taka osoba zachowuje się naprawdę. Bo kłamstwo możemy poczuć w realnej rozmowie, widzimy to w oczach, w ruchach, w zachowaniu. A w internecie charakter osoby tworzy tylko zbitek słów, nic więcej. Ta osoba nic nie traci grając dobrego przyjaciela, może na boku mówić Wasze najskrytsze tajemnice komuś innemu. Swe tajemnice zdradzajcie w necie dopiero gdy porozmawiacie z tą osobą naprawdę, wyczujecie jej zamiary. Po co dawać się, khem, wyruchać?

PS: "...otwierania puszek."